شمارهٔ ۲۷۰ - سنایی

ای به رخسار کفر و ایمان هموی به گفتار درد و درمان هم

زلف پُر تاب تو چو قامت منچنبرست ای نگار چوگان هم

خیره ماند از لب تو بیجادهبه سر تو که لعل و مرجان هم

از رخ تو دلیل اثبات‌ستعالم عقل را و برهان هم

در ره تو ز رنج کُهسارستبی کناره ز غم بیابان هم

بر سر کوی عاشقی صبرستایستاده ذلیل و حیران هم

بر دل و جان بنده حکم تو راستای شهنشاه حسن فرمان هم

چند گویی که از تو برگردمبا همه بازی‌ست و با جان هم؟