شمارهٔ ۲۷۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و وابستگی عمیق به معشوق اشاره می‌کند. او معشوق را خورشید و خود را ذره‌ای در مقابل آن می‌داند، که بدون او نمی‌تواند زندگی کند. همچنین به ابراز احساسات و عشق بی‌پایانش، بی‌تابی و آرزوی نزدیک شدن به او اشاره می‌کند. شاعر از تفاوت بین خود و معشوق صحبت می‌کند، و به این مسأله می‌پردازد که چگونه عشق و زیبایی معشوق همه چیز را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. در واقع، شعر به نوعی بیانگر شوق و محبت عمیق شاعر به معشوق و آرزو برای بودن در کنار اوست.
خورشید تویی و ذره ماییمبی روی تو روی کی نماییم
هوش مصنوعی: تو خورشید بزرگی و ما تنها ذراتی هستیم که بدون وجود و زیبایی تو، نمیتوانیم به هیچ چیز دیگری توجه کنیم.
تا کی به نقاب و پرده یک رهاز کوی برآی تا برآییم
هوش مصنوعی: چقدر دیگر میخواهی با پوشش و مخفیکاری از راه خود دور بمانی؟ بهتر است که ریسک کنی و به سوی حقیقت بیایی.
چون تو صنم و چو ما شمن نیستشهری و گلی تویی و ماییم
هوش مصنوعی: تو زیبایی و گوهر ارزشمندی هستی، اما ما تنها سایههایی در کنار تو هستیم. تو در شهر زیبایی و هنر پری، و ما به عنوان مخلوقاتی بینوا در کنارت قرار داریم.
آخر نه ز گلبن تو خاریمآخر نه ز باغ تو گیاییم
هوش مصنوعی: ما نه مانند خارهایی هستیم که از گلبن تو زاده شدهایم و نه مانند گیاهانی که از باغ تو رشد کردهایم.
گر دستهٔ گل نیاید از ماهم هیزم دیگ را بشاییم
هوش مصنوعی: اگر از ما گلی به عمل نیاید، لااقل میتوانیم که آتش دیگ را برافروزیم.
بادی داریم در سر ایراکدر پیش سگ تو خاکپاییم
هوش مصنوعی: ما در باد و طوفان در سر ایراک هستیم، اما در مقابل تو همانند خاک پای توییم.
آب رخ ما مبر ازیراکبا خاک در تو آشناییم
هوش مصنوعی: به خاطر داشته باش که زیبایی چهره ما را از تو نگیری، زیرا ما با خاک آشنا هستیم.
از خاک در تو کی شکیبیمتا عاشق چشم و توتیاییم
هوش مصنوعی: ما از خاک و ریشه خود، چه صبری داریم تا زمانی که عاشق چشمان و زلالی تو هستیم.
یک روز نپرسی از ظریفیکاخر تو کجا و ما کجاییم
هوش مصنوعی: یکی از روزها از شخص باهوشی نپرس که تو در کجا هستی و ما در کجا قرار داریم.
زامد شد ما مکن گرانیپندار که در هوا هباییم
هوش مصنوعی: به یاد داشته باش که ما هرگز دچار سختی و سنگینی نمیشویم، زیرا در آسمان و فضایی آزاد و سبکبار هستیم.
بل تا کف پای تو ببوسیمانگار که مهر لالکاییم
هوش مصنوعی: تا زمانی که کف پای تو را نبوسیم، انگار که در عشق به تو خاموش و ساکت ماندهایم، مانند گل لالهای که بیصداست.
برف آب همی دهی تو ما راما از تو فقع همی گشاییم
هوش مصنوعی: تو برف را آب میکنی و ما از این نعمت بهرهمند میشویم. ما نیز از تو تنها در این زمینه تمنای بیشتری داریم.
با سینهٔ چاک همچو گندمگرد تو روان چو آسیاییم
هوش مصنوعی: با دل شکسته و پر از عشق مانند دانههای گندم دور تو میچرخیم، مانند آسيابی که برای آرد کردن گندم میچرخد.
بر در زده‌ای چو حلقه ما راما رقص کنان که در سراییم
هوش مصنوعی: بر در ما مثل حلقه ای کوبیدهای، ما هم شاد و رقصان به درون میرویم.
وندر همه ده جوی نه ما راما لاف زنان که ده خداییم
هوش مصنوعی: در میان همهی دهکدهها، ما کسانی هستیم که به زبانی پرطمطراق از خود میگوییم، زیرا ما به نوعی خداوندگار این دهکده هستیم.
از شیر فلک چه باک داریمچون با سگ کویت آشناییم
هوش مصنوعی: ما از قدرت بزرگ آسمانی نمیترسیم چون با کسی آشنا هستیم که به ما محبت و حمایت می‌کند.
ما را سگ خویش خوان که تا ماگوییم که شیر چرخ ماییم
هوش مصنوعی: ما را به زنجیر خود بسته و منتظر تشویق ما هستی، در حالی که ما در واقع قدرت و توانایی خود را داریم.
پرسند ز ما که‌اید گوییمما هیچ کسان پادشاییم
اگر از ما بپرسند که شما کیستید، خواهیم گفت که ما در برابر بزرگی پادشاه هیچ هستیم.
تو بر سر کار خویش می‌باشتا ماهله خود همی درآییم
هوش مصنوعی: در کار خود ثابتقدم باش و به وظایفت ادامه بده، تا زمانی که ما نیز به تو بپیوندیم.
کز عشق تو ای نگار چنگیاکنون نه سناییم ناییم
هوش مصنوعی: به خاطر عشق تو ای معشوق، حالا نه میتوانیم آواز بخوانیم و نه ناله کنیم.