شمارهٔ ۳۲۲
هوش مصنوعی: این شعر دعوتی است به توجه به دل و ایمان فردی قبل از هر چیز. شاعر از مخاطب می‌خواهد که ابتدا به عمارت دل و دین بپردازد و سپس به دیدار اهل رندی بشتابد. او همچنین به اهمیت عقل و درک از طریق تجربه اشاره می‌کند و از معشوق (رند) می‌خواهد که به مقامات و آداب دینی توجه کند. همچنین، شاعر به نفسانیت و چالش‌های راه دین اشاره کرده و پیشنهاد می‌دهد که برای مقابله با این چالش‌ها باید به عشق و اخلاص پرداخت. در نهایت، او به این نکته اشاره دارد که در علم و حقیقت، باید به سادگی و صداقت توجه کرد و به جای دعوی و تفاخر، به معنی واقعی و جنبه‌های عملی دین روی آورد.
ایا معمار دین اول دل و دین را عمارت کنپس آنگه خیز و رندان را سحرگاهی زیارت کن
هوش مصنوعی: ای معمار دین، ابتدا دل و ایمان خود را بساز و سپس در سحرگاهان به دیدن و دلجویی از رندان بپرداز.
خرابات ای خراباتی به عین عقل چون دیدینهان از گوشه‌ای ما را به عین سر اشارت کن
هوش مصنوعی: ای خراباتی، وقتی با دیدهی بصیرت به ما نگاه کردی، بهنحوی که در وجود ما نهان است، از گوشه‌ای به ما اشاره کن تا ما را به حقیقت آشنا کنی.
بکش خط بر همه عالم ز بهر رند میخانهزیارت رند حضرت را برو مسح و طهارت کن
هوش مصنوعی: دربارهی همه چیز از نظر دنیا خط بکش و فقط به خاطر رند میخانه، به زیارت رند بر سر بزن و خود را پاک و پاکیزه کن.
جهان کفر و ایمان را ز سوز عشق بر هم زنعیار نیک بر کف گیر و یک ساعت عبارت کن
هوش مصنوعی: عشق میتواند مرزهای کفر و ایمان را از میان بردارد. با عشق واقعی، ویژگیهای خوب را در دستانت بگیر و لحظهای به آن فکر کن.
به سیم و زر خراباتی همی با تو فرو نایدتو با رند خراباتی به جان و دل تجارت کن
هوش مصنوعی: اگر پول و ثروت هم به تو نزدیک شوند، تو باید با یک انسان آزاد و با روحیه به معامله و ارتباط بپردازی.
حرارت‌های نفسانی بسوزد دینت را روزیاگر در راه دین مردی علاج این حرارت کن
هوش مصنوعی: اگر روزی در راه دین جانفشانی کنی، حرارت‌های نفسانی که میتواند ایمان تو را بسوزاند، را میتوانی با عمل و تلاش درمان کنی.
ز دعوی گر کله داری سنایی را کلاهی نهز معنی گر زیان بینی عبارت را کفارت کن
هوش مصنوعی: اگر در دعوا و جدال، سر و کلهای داری، سنایی را به کلاهی نیازی نیست. اگر از معنی سخن آسیب میبینی، بهتر است آن عبارت را کنار بگذاری.