شمارهٔ ۳۲۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و دلدادگی اشاره می‌کند و از معشوقش می‌خواهد که با عاشقان بی‌رحمی کند و دوستان را بیازارد و دشمنان را شاد سازد. او حسن را به گونه‌ای محکم بنیاد نهاده که هیچ چیز جز وجه خدا باقی نماند. شاعر همچنین می‌گوید که زیبایی مطلق به این دنیا تعلق ندارد و از معشوق می‌خواهد که در این دنیای فانی، لحظه‌ای از فراموشی معزولان یاد کند. او زمانه را پُر از غم می‌بیند و از معشوق می‌خواهد که این غم‌ها را به باد بسپارد. در نهایت، شاعر از دلربایی می‌خواهد که به خاطر جهان و آخرت، دست محبتش را از زجر و جدایی آزاد کند.
این که فرمودت که رو با عاشقان بیداد کندوستانرا رنجه دار و دشمنان را شاد کن
هوش مصنوعی: این که گفتی با عاشقان بدرفتاری کنم و دوستان را آزار دهم و دشمنان را شاد کنم، نشاندهنده تناقض و ناهنجاری در رفتار است.
حسن را بنیاد افگندی چنان محکم که هستجز «و یبقی وجه ربک» نقش را بنیاد کن
هوش مصنوعی: حسن را به طور بسیار محکمی پایهگذاری کردی که فقط آیه «و یبقی وجه ربک» باقی میماند و دیگر نقشی باقی نمیماند.
ملک حسنت چون نخواهد ماند با تو جاودانچند ازین بیداد خواهد بود لختی داد کن
هوش مصنوعی: زیبایی تو به دست نیامده و دائمی نخواهد بود، پس چرا مدت زیادی از این ظلم و ستم رنج ببری؟ کمی از حق خود را بگیر و به داد و ستد بپرداز.
ای عمل تقدیر کرده بر تو دوران فلکساعتی از عزل معزولان عالم یاد کن
هوش مصنوعی: تقدیر و سرنوشت تو تحت تأثیر گردش زمان است. گاهی اوقات به آن دسته از افرادی که از مقام و جایگاه خود رانده شدهاند، فکر کن.
پیش ما گشت زمانه خرمن غم توده کردخرمن غمهای ما را بر بر آتش باد کن
هوش مصنوعی: زمانه به ما نشان داد که غمهای زیادی داریم و باید آنها را رها کنیم و اجازه دهیم که باد، این مشکلات را از ما دور کند.
از برای این جهان و آن جهان ای دلربایدست آن داری به خرما را ز هجر آزاد کن
هوش مصنوعی: ای دلربا، برای این جهان و آن جهان، دستانت را با خرما آزاد کن و از جدایی رها شو.