شمارهٔ ۳۲۸
هوش مصنوعی: این شعر دعوت به لذت و شور زندگی است. شاعر از ساقی می‌خواهد که برای او شراب بریزد و در محیطی شاداب و سرزنده آرامش یابد. او به مرور زمان و ناپاکی‌ها اشاره می‌کند و می‌خواهد که با دوستانی همچون مغان و زرتشتیان جشن بگیرد و از خوشی‌های زندگی بهره‌مند شود. همچنین، شاعر بر اهمیت نام رندی و آزادی در زندگی تأکید می‌کند و به خودکامگی و عدم وابستگی به دنیا توصیه می‌کند. در مجموع، شعر ترغیب به زندگی شاد و آزادانه را نمایش می‌دهد.
ساقیا برخیز و می در جام کندر خرابات خراب آرام کن
هوش مصنوعی: ای ساقی، بلند شو و شراب را در جام بریز، در این مکان بی سر و سامان، دلها را آرام کن.
آتش ناپاکی اندر چرخ زنخاک تیره بر سر ایام کن
هوش مصنوعی: آتش ناپاکی را در دور و بر خود به راه بینداز و خاک تیره را بر سر روزگار بگردان.
صحبت زنار بندان پیشه‌گیرخدمت جمشید آذرفام کن
هوش مصنوعی: به کسانی که به زوال و آسیب رسیدهاند، بگو که خود را در خدمت جمشید، پادشاه آذرفام، قرار دهند و به کارهای خوب و ارزشمند مشغول شوند.
با مغان اندر سفالی باده خوردست با زردشتیان در جام کن
هوش مصنوعی: با نوشیدن شراب از دست مغان، با زرتشتیان در جام دوستی و محبت نزدیکی برقرار کن.
چون ترا گردون گردان رام کردمرکب ناراستی را رام کن
هوش مصنوعی: وقتی که سرنوشت و تقدیر تو را به خوبی هدایت کرد، تو هم سعی کن که کنترل و هدایت نادرستیها را به دست بگیری.
نام رندی بر تن خود کن درستخویشتن را لاابالی نام کن
هوش مصنوعی: برای خود نامی از رندی و جوانمردی برگزین و بیتوجهی به خود را به عنوان ویژگیات بپذیر.
خویشتن را گر همی بایدت کامچون سنایی مفلس خودکام کن
هوش مصنوعی: اگر میخواهی که خود را بشناسی و به آرزوهایت برسی، مانند سنایی که در فقر و ناداری زندگی میکرد، تنها به خود و قدرت درونت تکیه کن.