شمارهٔ ۳۵۱ - سنایی

حلقهٔ ارواح بینم گرد حلقهٔ گوش توآفتاب و ماه بینم حامل شبپوش تو

بی‌دلان را نرگس گویای تو خاموش کردعاشقان را کرد گویا پستهٔ خاموش تو

تلخ نو شیرین‌ترست از شهد و شکر وقت کینچون بود هنگام صلح و وصل رویت نوش تو

خواب خرگوش آمد از تو عاشقانت را نصیبزین قبل سخره کند بر شیر و بر خرگوش تو

مرغ‌وار اندر هوای تو همی پرد دلمبر امید آنکه سازد آشیان آغوش تو