شمارهٔ ۳۵۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و زیبایی معشوق خود اشاره می‌کند و از تأثیرات عمیق این عشق بر زندگی و عقل خود سخن می‌گوید. او از شوق و شور ناشی از زیبایی چهره معشوق صحبت کرده و می‌گوید که چگونه این عشق او را به بند کشیده است. شاعر تجربه‌های معناداری را که به خاطر عشق معشوق داشته، توصیف می‌کند و از فراز و نشیب‌های این عشق می‌گوید. در نهایت، خواهان حضور و ارتباط نزدیک‌تر با معشوق است و به درخواست و بی‌قراری خود در این زمینه اشاره می‌کند.
باز افتادیم در سودای تواز نشاط آن رخ زیبای تو
هوش مصنوعی: ما دوباره در آرزوی تو غرق شدیم، به خاطر شادابی و زیبایی چهرهات.
دستمان گیر الله الله زینهارزان که بنهادیم سر در پای تو
هوش مصنوعی: دست ما را بگیر، ای خدا، از تو یاری میطلبیم. زینت ما این است که سر نیاز را به پای تو گذاشتهایم.
باز ما را جاودان در بند کردحلقهٔ زلفین عنبرسای تو
هوش مصنوعی: حلقههای زلفهای معطر تو بار دیگر ما را به طور همیشگی در بند و اسیر کرده است.
باز کاسد کرد در بازار عشقعقل ما را لعل روح افزای تو
هوش مصنوعی: در بازار عشق، عقل ما با زیبایی و جذابیت تو بیاهمیت شده است.
ما دو صد منزل دوان باز آمدیممردمی کن یک قدم باز آی تو
هوش مصنوعی: ما دو صد منزل را با شتاب پیمودیم، اکنون برمیگردیم. ای انسان، یک قدم نزدیک‌تر بیا.
روی سوی عشق تو آورده‌ایمگرچه آگه نیستیم از رای تو
هوش مصنوعی: ما به سوی عشق تو آمدهایم، هرچند از نظر تو و خواستههایت بیخبر هستیم.
با ملاحت خود سراسر نقش کردنیکویی بر روی چون دیبای تو
هوش مصنوعی: زیبایی و دلنوازی او به قدری است که مانند یک پارچه ی گرانبها، تمام سطح وجودش را پر از نیکویی و جذابیت کرده است.
باز ما را عالمی چون حلقه کردآن دو چشم جادوی رعنای تو
هوش مصنوعی: چشمهای زیبا و سحرآمیز تو، دوباره ما را به دنیایی متفاوت و شگفتانگیز وارد کردند.
مر سنایی را کنون تا جاوداندر پذیرش تا بود مولای تو
هوش مصنوعی: سنایی را اکنون تا همیشه در پذیرش قرار ده، تا زمانی که مولای تو باشد.