شمارهٔ ۳۷۲
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف شخصیت و جذابیت یک فرد (که به "کافر بچه" خطاب می‌شود) می‌پردازد که گرچه به ظاهر کافر است، اما در عمق وجودش عشق و صفات نیکو دارد. شاعر از تعارضات بین دین و عشق صحبت می‌کند و به نوعی می‌گوید که این کافر بچه، به دلیل عشقش برتر از بسیاری مسلمانان واقعی است. او به زیبایی و جذابیت این فرد اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق او همه چیز را تحت تأثیر قرار می‌دهد. شاعر همچنین به این نکته اشاره می‌کند که هیچکس در درگاه سلطان دین درست ندارد و این عشق و وابستگی به فرد "کافر" است که حقیقت را نشان می‌دهد. در نهایت، او به روابط عاشقانه و جذابیت‌های این فرد نیز اشاره می‌کند.
بردیم باز از مسلمانی زهی کافر بچهکردیم بندی و زندانی زهی کافر بچه
هوش مصنوعی: ما از اسلام و ایمان فاصله گرفتیم و مانند کافرانی عمل کردیم که خود را در بند و زنجیر قرار دادهاند.
در میان کم زنان اندر صف ارباب عشقهر زمان باز بنشانی زهی کافر بچه
هوش مصنوعی: در میان زنان کمنظیر، همواره در صف عاشقان نشستهای که به تو میگویند، ای کافر کوچک.
کشتن و خون ریختن در کافرینیست هرگز بی پشیمانی زهی کافر بچه
هوش مصنوعی: کشتن و ریختن خون کسی که کافر است، هرگز بدون احساس پشیمانی نیست. چه زشت است که چنین کاری انجام شود.
نیست بر درگاه سلطان هیچکس را دین درستتا تو بر درگاه سلطانی زهی کافر بچه
هوش مصنوعی: هیچکس در درگاه پادشاه دین و مذهبی درست ندارد، مگر تو که به حق کافر هستی و سر به سر آن سلطانی.
یوسف مصری تویی کز عشق تو گرد جهانهست صد یعقوب کنعانی زهی کافر بچه
هوش مصنوعی: تو همچون یوسف مصری هستی که به خاطر عشق تو، تمام دنیا در دلتنگی و حسرت به سر میبرد و صدها یعقوب کنعانی در عشق تو به فکر تو هستند. این عشق در دلها فراوان است و گویی به نوعی کافر از عشق تو برخوردارند.
در مسلمانی مگر از کافری باز آمدیتا براندازی مسلمانی زهی کافر بچه
هوش مصنوعی: آیا در ایمان خود مگر از کفر روی برگرداندهای تا بتوانی ایمان را از بین ببری؟ وای بر تو که تنها فرزند کافر هستی.
با رخ چون چشمهٔ خورشید و زلف چون صلیبتازه کردی کیش نصرانی زهی کافر بچه
هوش مصنوعی: با چهرهای مانند چشمهی خورشید و موهایی مانند صلیب، زنی را به شیوهای تازه و نوین جذب کردهای. این نشانهای است از ایمان نصرانی، و تو حکم یک کافر را داری.
هر زمانی با سنایی در خرابات ای پسرصد لباسات عجب دانی زهی کافر بچه
هوش مصنوعی: هر زمانی که با سنایی در میخانه هستی، پسر، به هزار نوع لباس عجب بر تن داری. چه کافر زادهای!