رباعی شمارهٔ ۲
هوش مصنوعی: شعر به بیان احساس تنهایی و غم ناشی از فاصله از دوست پرداخته است. شاعر بیان می‌کند که هر جا که دوستش باشد، او در آنجا احساس سرما و بی‌کسی می‌کند. به نظر می‌رسد که هیچ‌کس جز او دوستش ندارد و همه در دنیا را دشمن می‌بیند. این عبارات نشان‌دهنده عمق عشق و درد جدایی است.
در دست منت همیشه دامن باداو آنجا که تو را پای سر من بادا
هوش مصنوعی: اگر همیشه در دست تو دامنم باشد، در جایی که تو هستی، سر من نیز در اختیارت خواهد بود.
برگم نبود که کس تو را دارد دوستای دوست همه جهانت دشمن بادا
هوش مصنوعی: من برگ و باری ندارم که کسی تو را دوست داشته باشد، ای دوست! پس امیدوارم تمام جهانیان برایت دشمن باشند.