رباعی شمارهٔ ۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و درد ناشی از آن صحبت می‌کند. او می‌گوید که عشق تو مانند آتش، او و دیگران را درگیر کرده و زندان بلا و رنج برایشان ایجاد کرده است. شاعر همچنین اشاره می‌کند که به صبر و شکیبایی پناه برده، اما در نهایت از دست فاصله و جدایی نیز آسیب دیده است.
عشقا تو در آتشی نهادی ما رادرهای بلا همه گشادی ما را
هوش مصنوعی: عشق تو ما را در آتش قرار داده و درهای مصیبت و سختی را به روی ما باز کردهای.
صبرا به تو در گریختم تا چه کنیتو نیز به دست هجر دادی ما را
هوش مصنوعی: صبر را به تو سپردم و از تو انتظار دارم که در غم فاصله، ما را رها نکنی.