رباعی شمارهٔ ۸
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به ناکامی و کمبود در زندگی عاطفی اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که در خانه‌اش چیزی برای دلخوشی ندارد و از عشق هم بهره‌ای نگرفته است. حتی اگر از صحبت انسان‌های نالایق فاصله بگیرد، باز هم احساس تنهایی و کمبود در او باقی می‌ماند.
در منزل وصل توشه‌ای نیست مراوز خرمن عشق خوشه‌ای نیست مرا
هوش مصنوعی: در جایی که به تو وصل شدهام، هیچ چیزی برای من نیست و از محبت و عشق، چیزی به دست نیاوردهام.
گر بگریزم ز صحبت نااهلانکمتر باشد که گوشه‌ای نیست مرا
هوش مصنوعی: اگر از حرفهای نااهلان دوری کنم، کمتر خواهد بود که جایی برای نشستن و رهایی داشته باشم.