رباعی شمارهٔ ۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به معشوق خود اشاره می‌کند که راهی را که او نشان داده، موجب انحراف او از عباداتش شده است. او همچنین به این نکته می‌پردازد که وقتی سجده می‌کند، آفات و مشکلات او را تحت تأثیر قرار می‌دهند. در پایان، اشاره می‌کند که محراب (جای عبادت) او را به باد می‌دهد و به مشکلاتش دامن می‌زند. در کل، شعر بیانگر پیچیدگی‌های عشق و تأثیر آن بر روح و عبادت شاعر است.
چون دوست نمود راه طامات مرااز ره نبرد رنگ عبادات مرا
هوش مصنوعی: وقتی دوست را پدیدار کرد، مسیر پرپیچ و خم مرا از راه درست منحرف کرد و باعث شد عبادتهایم بیاثر شود.
چون سجده همی نماید آفات مرامحراب تو را باد و خرابات مرا
هوش مصنوعی: وقتی آفات و مشکلات من به سجده درمیآیند، آرزو میکنم که معبد تو با باد و ویرانی من همراه باشد.