رباعی شمارهٔ ۱۹
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به تضاد روشنایی روز و تاریکی شب اشاره می‌کند. او می‌گوید که مقنعه‌ای که فردی بر سر دارد، مانند شب است و حس می‌کند که این فرد با پوشیدن آن، شادی را به او نشان می‌دهد، اما در واقع روز را به شب تبدیل کرده و احساس غم و تیره‌گی را به او القا می‌کند.
روز از دو رخت به روشنی ماند عجبآن مقنعهٔ چو شب نگویی چه سبب
هوش مصنوعی: روز با دو چهرهات روشنایی بخشید، و تعجبآور است که آن مقنعهات مانند شب است و نمیدانم چه دلیلی دارد.
گویی که به ما همی نمایی ز طربکاینک سر روز ما همی گردد شب
هوش مصنوعی: به نظر میآید که تو با شادی و نشاطی که نشان میدهی، ما را به حالت شادابی دعوت میکنی، اما در واقع روز ما به شب تبدیل میشود.