رباعی شمارهٔ ۲۹
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به دوستش می‌گوید که وقتی او محبت و دوستی خود را به او داده است، چرا باید دشمنی کند؟ او به این موضوع اشاره می‌کند که حتی اگر دوستش او را به عنوان دشمن بشناسد، او هنوز هم او را دوست می‌داند و آماده است که در برابر هزار دشمن هم برای او بایستد.
در دوستی ای صنم چو دادم دادتبر من ز چه روی دشمنی افتادت
هوش مصنوعی: در دوستی با تو زمانی که محبت و خوبیام را به تو نشان دادم، چرا اکنون به دشمنی و کینه پرداختهای؟
دشمن خوانی مرا و خوانم بادتای دوست چو من هزار دشمن بادت
هوش مصنوعی: مرا به عنوان دشمن خود میدانی و من تو را به عنوان دوست میخوانم، در حالی که من هزار دشمن دارم که تو برای من یکی از آنها هستی.