رباعی شمارهٔ ۳۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به یاد محبوبش میافتد و او را همچون عید و شادی خود میداند. او میگوید که وجود محبوبش برایش دلنشین و شادیبخش است و آرزو میکند که همیشه در عید و جشنها خوشحال باشد. با این اوصاف، محبوب را به عنوان یک عید مبارک صدا میزند.
ای مانده زمان بنده اندر یادتدادست ملک ز آفرینش دادت
هوش مصنوعی: ای زمان، من در یاد تو ماندهام و چیزی که از آفرینش دریافت کردهام را به من بخشیدهای.
تو عید منی به عید بینم شادتای عید رهی عید مبارک بادت
هوش مصنوعی: تو برای من مانند عید هستی و وقتی عید را میبینم، شادیات را احساس میکنم. ای عید، آرزو میکنم همیشه برایت عیدهای مبارک باشد.