رباعی شمارهٔ ۳۱
هوش مصنوعی: این بیت شعری به بیان اندوه و حسرت عاشق نسبت به معشوق می‌پردازد. شاعر از تقدیر و سرنوشت نیکو که باعث دیدار معشوق شده، صحبت می‌کند و در عین حال به بدی‌های خود و سختی‌های ناشی از آن اشاره می‌کند. او خود را به شخصیتی بزرگ مثل رستم تشبیه می‌کند و می‌خواهد نشان دهد که با وجود این قدرت و شجاعت، هنوز تحت تأثیر احساساتش قرار دارد.
ای کرده فلک به خون من نامزدتدیدار نکو داده و برده خردت
هوش مصنوعی: ای آسمان که برای من درد و رنج به وجود آوردهای، تو به خوبی و زیبایی محبوب من را در دیدار با من ناپسندیدهای و عقل و درکت را هم از من گرفتهای.
ز اقبال قبول تو و ز ادبار ردتمن خود رستم وای تو و خوی بدت
هوش مصنوعی: از خوششانسی من، تو مرا پذیرفتهای و از بدشانسی، تو مرا رد کردهای. من مانند رستم هستم و تو خوی بدی داری.