رباعی شمارهٔ ۳۲
هوش مصنوعی: این چهار بیت درباره تجربه‌ی تکراری عاشقانه شاعر است. او بارها بوسه‌ای را امتحان کرده اما هر بار احساس ناکامی کرده است. او در نهایت تصمیم می‌گیرد دوباره این تجربه را تکرار کند، اما به نظر می‌رسد که این کار نیز فایده‌ای نخواهد داشت. این بیانگر حس ناامیدی و تکرار در عشق است.
صدبار به بوسه آزمودم پارتبس بوسه دریغ یافتم هر بارت
هوش مصنوعی: بسیار به آزمایش بوسه پرداختم، اما هر بار که این کار را کردم، فقط حسرت بوسه‌ای که میخواستم را داشتم.
گفتم که کنون کشید خواهم بارتبا این همه هم به کار ناید کارت
هوش مصنوعی: گفتم که اکنون میخواهم بار تو را به دوش بگذارم، اما با این حال، کار تو برایم فایده‌ای ندارد.