رباعی شمارهٔ ۴۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی چشم معشوق اشاره می‌کند و آن را به تیری تشبیه می‌کند که عاشقان را به این طرف و آن طرف می‌زند. می‌گوید که اگر معشوق حتی با زره هم خود را بپوشاند، باز هم کسی نمی‌تواند از تیر چشم او در امان باشد، به ویژه افرادی که تحت تأثیر جذابیت او قرار گرفته‌اند. در کل، شعر به تلخی و شیرینی عشق و جذابیت‌های معشوق اشاره دارد.
مستست بتا چشم تو و تیر به دستبس کس که به تیر چشم مست تو بخست
هوش مصنوعی: عشاق زیادی هستند که تحت تأثیر زیبایی چشمان تو قرار گرفته و مجذوب آن شدهاند. چون تو با نگاه enchanting خود مانند تیر به دل آنها میزنی و آنها را دچار عشق و حال میکنی.
گر پوشد عارضت زره عذرش هستاز تیر بترسد همه کس خاصه ز مست
هوش مصنوعی: اگر چهرهات زرهای پوشیده باشد، به خاطر این است که از تیر میترسد، و همه، به ویژه مردم عادی، از او میهراسند.