رباعی شمارهٔ ۴۵
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به توصیف زیبایی و وجود مهری می‌پردازد که از چهار عنصر شکل گرفته است. او به تضادهایی اشاره می‌کند که در وجود این مهر نهفته است: ابری آبی، آتش در دل، خاکی بر سر، و بادی در دست. به نوعی، این عبارات نشان‌دهنده‌ی ترکیبی از جاذبه‌های مختلف و احساسات انسانی هستند.
ای مه تویی از چهار گوهر شده هستزینست که در چهار جایی پیوست
هوش مصنوعی: ای ماه تو همانند چهار گوهر میدرخشی، و این درخشش به خاطر آن است که در چهار مکان بزرگ به هم پیوستهای.
در چشم آبی و آتشی اندر دلبر سر خاکی و بادی اندر کف دست
هوش مصنوعی: در چشمان تو، آبی و آتشی وجود دارد؛ در دل من، شور و هیجان هست و در دستانم، قدرتی مانند بادی احساس میشود.