تناجی
سنایی غزنوی

رباعی شمارهٔ ۴۶

چون من به خودی نیامدم روز نخستگر غم خورم از بهر شدن ناید چست
هر چند رهی اسیر در قبضهٔ توستزین آمد و شد رضای تو باید جست