رباعی شمارهٔ ۱۲۴
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به زیبایی و روحانیت چهره معشوق اشاره می‌کند که باعث آرامش دل‌هاست. همچنین به پاکی و دوری سیرت او از ویژگی‌های بد اشاره می‌کند. شاعر از عشق خود به معشوق به شدت رنج می‌برد و به خاطر ترس از او، نمی‌تواند لحظه‌ای آرامش داشته باشد.
ای صورت تو سکون دلها چو خردوی سیرت تو منزه از خصلت بد
هوش مصنوعی: ای چهرهات آرامش دل‌هاست مانند عقل، و خُلق و رفتار تو از هر صفت ناپسند پاک و منزه است.
دارم ز پی عشق تو یک انده صداز بیم تو هیچ دم نمی‌یارم زد
هوش مصنوعی: به خاطر عشق تو، در غم و اندوهی عمیق به سر میبرم و از ترس تو، حتی یک لحظه هم نتوانستهام آرام بگیرم.