رباعی شمارهٔ ۱۳۲
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت شخصی اشاره دارد که وقتی این فرد خود را معرفی کند، تاثیر عمیقی بر دیگران خواهد گذاشت. شاعر از عشق و جذابیت این فرد صحبت می‌کند و به مضطرب شدن دل‌ها و احساسات اشاره می‌کند که در اثر زیبایی او به وجود می‌آید. به نوعی، شاعر نسبت به قدرت جاذبه و تاثیرگذاری این زیبایی ابراز نگرانی و حسرت می‌کند.
روزی که سر از پرده برون خواهی کردآنروز زمانه را زبون خواهی کرد
هوش مصنوعی: زمانی که تو از پرده بیرون بیایی و حقیقت خود را نشان دهی، آن روز قدرت و تسلط زمانه شکسته خواهد شد و ناتوان خواهد گردید.
گر حسن و جمال ازین فزون خواهی کردیارب چه جگرهاست که خون خواهی کرد
هوش مصنوعی: اگر بخواهی از زیبایی و حسن فراتر بروی، ای کاش بدانیم که چقدر دل‌ها را میشکنی و درد ایجاد میکنی.