رباعی شمارهٔ ۱۴۰
هوش مصنوعی: این شعر به موضوعات انسانیت و ارزشها اشاره دارد. وقتی که انسان تحت فشار یا خطر قرار میگیرد (مثل کشیده شدن کارد به پوست)، او به یک قدرت و توانایی درونی دست مییابد. این تلنگر به او یادآوری میکند که ارزشها و چیزهای باارزش (مثل آهن و مرجان) هنگامی نمایان میشوند که جان و وجودش در خطر است. بنابراین، مردم باید تلاش کنند تا از تواناییها و تصمیمات خود برای حفظ جان و ارزشهای زندگی استفاده کنند.
چون پوست کشد کارد به دندان گیردآهن ز لبش قیمت مرجان گیرد
هوش مصنوعی: وقتی کارد به پوست کشیده میشود، آهن از دندانش میافتد و او از لبانش ارزش مرجان را به دست میآورد.
او کارد به دست خویش میزان گیردتا جان گیرد هر آنچه با جان گیرد
هوش مصنوعی: او با کارد خود به اندازهای میزند که هر چیزی که جان دارد، زنده بماند.