رباعی شمارهٔ ۱۵۰
هوش مصنوعی: این اشعار به تصویر کشیدن فقر و مشکلاتی است که به همراه دارد. شاعر با اشاره به سیاهی و دود بر تن فقر، به وضوح نشان می‌دهد که فقر نه تنها جسم بلکه روح و هنر را نیز تحت تاثیر قرار می‌دهد. در نهایت، این وضعیت به نابودی و ویرانی می‌انجامد و نشان‌دهنده سرنوشت غم‌انگیز افراد فقیر است.
از فقر نشان نگر که در عود آمدبر تن هنرش سیاهی دود آمد
هوش مصنوعی: به دلیل فقر، نشانههایی از مشکلات و ناراحتیها در وجود او نمایان است، تا جایی که هنر و استعدادش تحت تأثیر قرار گرفته و به مانند دودی سیاه بر تنش نشسته است.
بگداختنش نگر چه مقصود آمدبودش همه از برای نابود آمد
هوش مصنوعی: به او نگاه کن که چه هدفی داشت؛ همه این دشواریها و رنجها برای آن بود که چیزی را نابود کند.