رباعی شمارهٔ ۱۶۱
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات بیان میکند که عشق تو نمیتواند به شادی و غم تبدیل شود، همچنین عمر تو نباید موجب شادی و اندوه باشد. زخم تو نیز نباید باعث آه و درد باشد، پس چه جای نگرانی و اندوه برای ما وجود دارد.
عشق تو کرای شادی و غم نکندعمر تو کرای سور و ماتم نکند
هوش مصنوعی: عشق تو باعث خوشحالی و اندوه نمیشود و عمر تو نمیتواند تنها به شادی و غم محدود شود.
زخم تو کرای آه و مرهم نکندچه جای کراییم کراهم نکند
هوش مصنوعی: زخم تو به قدری عمیق و دردناک است که حتی هیچ مرهمی نمیتواند آن را درمان کند. بنابراین، جایگاهی برای درد من وجود ندارد، زیرا کسی نیست که بتواند آن را تسکین دهد.