رباعی شمارهٔ ۱۶۵
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر ارتباط عمیق و پرشور بین عشق و غم هستند. شاعر اشاره می‌کند که عشق و غم هر دو برای او مهم و حیات‌بخش‌اند. او از این نکته غافل نمی‌شود که این دو احساس، به نوعی با یکدیگر پیوند خورده‌اند و از هم جدا نیستند، زیرا روح و عشق او به هم وابسته‌اند و به همین دلیل هر دو احساس به او زندگی و شادابی می‌بخشند.
عشق و غم تو اگر چه بی‌دادانندجان و دل من زهر دو آبادانند
هوش مصنوعی: عشق و غم تو هرچند که بیصدا و بیخبری هستند، اما جان و دل من از هر دو سرشار و پر از زندگیاند.
نبود عجب ار ز یکدیگر شادانندچون جان من و عشق تو همزادانند
هوش مصنوعی: طبیعی است که انسانها از یکدیگر خوشحال باشند، چرا که عشق من و تو همچون جان و روح یکدیگر به هم متصلند.