رباعی شمارهٔ ۱۹۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر اعلام میکند که دلش هیچگاه با مردم نادان و بیخرد همنوا نخواهد شد. او میخواهد با شخصی باعزت و بااخلاق ارتباط داشته باشد و از افراد دنیاطلب و ناآگاه دوری کند.
هرگز دل من به آشکارا و به رازبا مردم بی خرد نباشد دمساز
هوش مصنوعی: هرگز دل من نه به طور علنی و نه به صورت پنهانی با افراد نادان هماهنگ و همفکر نمیشود.
من یار عیار خواهم و خاک اندازکورا نشود ز عالمی دیده فراز
هوش مصنوعی: من به دنبال دوستی شایسته و باوقار هستم که از دنیا آسیب نبیند و نگاهش از روزگار بالا باشد.