رباعی شمارهٔ ۲۶۰
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از درد و غمهای ناشی از عشق سخن میگوید. او برای معشوق خود شبهای زیادی را در غم و تنهایی گذرانده و رنج و خوندل بسیار کشیده است. اگر چه ممکن است جانش را بر سر عشق بگذارد، اما به شدت به معشوق وابسته است.
بسیار ز عاشقیت غمها خوردمدر هجر بسی شب که به روز آوردم
هوش مصنوعی: در مدت جدایی، غمهای زیادی به خاطر عشق تجربه کردم و شبهای زیادی را تا صبح به یاد تو سپری کردم.
رنج دل و خون دیده حاصل کردمگر جان برم از دست تو مرد مردم
هوش مصنوعی: من به خاطر عشق و درد دل سختی کشیدم و حتی اگر جانم را هم از دست دهم، باز هم مردی خواهم بود که برای تو فداکاری میکند.