رباعی شمارهٔ ۲۵۹
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به بیان احساسات خود می‌پردازد. او اگرچه به زبان عتاب و به نظر سرد به محبوبش می‌گوید، اما در باطن همچنان به او وفادار است. او تصریح می‌کند که اگر روزی از عشق و وفای محبوبش برگردد، خود را در عشق نامرد می‌داند و این نوعی وفاداری و تعهد به عشقش را نشان می‌دهد.
از روی عتاب اگر چه گویی سردمدر صف بلا گرچه دهی ناوردم
هوش مصنوعی: اگرچه از روی ناراحتی و قهر بگویی که من سرد و بیاحساس هستم، اما در برابر مشکلات و مصائب هرگز از پا نخواهم افتاد و حاضرم تا آخر ایستادگی کنم.
روزی اگر از وفای تو برگردمدر مذهب و راه عاشقی نامردم
هوش مصنوعی: اگر روزی از وفای تو دور شوم و در عشق، به بیوفایی بپردازم، باید بدانم که در عشق به درستی عمل نکردهام و مردمان بیوفا محسوب میشوم.