رباعی شمارهٔ ۲۷۶
هوش مصنوعی: شعر بیانگر احساس عمیق عشق و شوق به معشوق است. شاعر می‌گوید که مانند جامی پر از شراب عشق، وجودش سرشار از عشق به معشوق است. روزها و لحظاتش به خاطر این عشق، دچار آشفتگی شده و این عشق را تنها خواسته و آرزوی خود می‌داند. او به این نکته اشاره می‌کند که از میان تمام بندگان، نام او خاص و منحصر به فرد است.
پر شد ز شراب عشق جانا جاممچون زلف تو درهم زده شد ایامم
هوش مصنوعی: دل من از عشق تو پر شده است، مانند جامی که از شراب پر شده است. روزگار من چون زلف تو درهم و درهم شده و آشفته است.
از عشق تو این نه بس مراد و کاممکز جملهٔ بندگان نویسی نامم
هوش مصنوعی: عشق تو برای من تنها یک آرزو و خواسته نیست، بلکه برای من این مهم است که از بین تمامی بندگان، نام من نوشته شده باشد.