رباعی شمارهٔ ۲۷۸
هوش مصنوعی: این بیت احساس ناامیدی و درد ناشی از فاصله از محبوب را بیان می‌کند. شاعر از زندگی بی‌وصل محبوب شکایت دارد و می‌پرسد بدون او چه معنایی دارد. او همچنین به یادآوری گفته‌ای از محبوب می‌پردازد که وعده داده بود با وصالش دلش شاد شود و در صورت عدم تحقق این وعده، از سرنوشت خود نگران است.
بی وصل تو زندگانی ای مه چکنمبی دیدارت عیش مرفه چکنم
هوش مصنوعی: بدون وصال تو، ای ماه، چگونه میتوانم زندگی کنم؟ بدون دیدن تو، چگونه میتوانم از زندگی راحت و خوشی لذت ببرم؟
گفتی که به وصل هم دلت شاد کنمگر این نکنی نعوذبالله چکنم
هوش مصنوعی: تو گفتی که میخواهی با وصال، دلم را شاد کنی، اما اگر این کار را نکنی، نمیدانم چه باید بکنم.