رباعی شمارهٔ ۲۹۴
هوش مصنوعی: این شعر به عشق و دردهای ناشی از دوری از محبوب اشاره دارد. راوی از یک نگاه نهانی سخن می‌گوید که باعث شده او و دیگران با مشکلات و رنج‌های زیادی روبرو شوند. آنها از پرده‌ی خود فاصله گرفته و به جاذبه و جذابیت محبوب توجه کرده‌اند که در نهایت باعث محنت و دردشان شده است.
زان یک نظر نهان که ما دزدیدیمدور از تو هزار درد و محنت دیدیم
هوش مصنوعی: از آن نگاه پنهانی که ما از تو گرفتیم، در دوری از تو هزار درد و رنج را تجربه کردیم.
اندر هوست پردهٔ خود بدریدیمتو عشوه فروختی و ما بخریدیم
هوش مصنوعی: در عالم عشق، ما پردههای خود را کنار زدیم و به راحتی خود را نشان دادیم، اما تو با فریب و ناز خود به ما چیزی دادید که خریدارش شدیم.