رباعی شمارهٔ ۲۹۳
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به تجربه تلخ جدایی و هجران معشوق اشاره می‌کند. او از درد و رنج ناشی از دوری می‌گوید و می‌گوید که برای رسیدن به وصال معشوق تلاش کرده، اما در نهایت ناامید شده و دلش را از این طمع بریده است. این احساس جدایی و ناکامی باعث رنج او شده است.
ما شربت هجر تو چشیدیم و شدیمهجران تو بر وصل گزیدیم و شدیم
هوش مصنوعی: ما طعم جدایی تو را چشیدیم و به همین خاطر در نزدیکی تو نیز دچار دوری شدیم.
در جستن وصل تو ز نایافتنتدل رفت و طمع ز جان بریدیم و شدیم
هوش مصنوعی: در تلاش برای رسیدن به وصالت، دل ما از بینصیبیت رنج برد و امیدمان از جان رخت بربست و در نهایت تسلیم شدیم.