رباعی شمارهٔ ۳۰۲
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از شادی و آزادی خود سخن می‌گوید که ناشی از بندگی و محبت به معشوق است. او می‌گوید که حتی اگر معشوق از او دور شود و خوشحال نباشد، او با این حال خون دلش را تقدیم او می‌کند. به‌طور کلی، این اشعار بیانگر عشق و وفاداری عمیق شاعر به معشوقش هستند.
هستیم ز بندگیت ما شاد ای جانزیرا که شدیم از همه آزاد ای جان
هوش مصنوعی: ما به خاطر بندگی و خدمت به تو خوشحال هستیم، ای جان، زیرا که از همه قید و بندها رها شدهایم، ای جان.
گر به شودی ز ما ترا نا شادیخون دل من مبارکت باد ای جان
هوش مصنوعی: اگر از ما جدا شوی و شاد نباشی، برای تو خوشیها و موفقیتهایت را آرزو میکنم، ای محبوب. خون دل من هم به پای تو مبارک باشد.