رباعی شمارهٔ ۳۰۱
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به بی‌خیالی و لاابالی‌گری خود اشاره می‌کند. او به زیبایی‌ها و جذابیت‌های ظاهری، مانند چشم و زلف و خال، اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که می‌تواند برای لذت‌بردن از زندگی، جانش را فدای محبت و زیبایی کند. در نهایت، او به نوعی زندگی روشن و پرنشاط اشاره دارد که در عین حال با مسائلی تیره‌وتار نیز همراه است.
قلاشانیم و لاابالی حالیمفتنه‌شدگان چشم و زلف و خالیم
هوش مصنوعی: ما آدمهای بی‌خیالی هستیم که درگیر فتنهها و زیباییهای چشم، مو و زلف دیگران شدهایم.
جان داده فدای رطل مالامالیمروشن بخوریم و تیره بر سر مالیم
هوش مصنوعی: برای عشق و دلبستگیام جانم را فدای ثروت و دارایی میکنم، در حالی که میخواهیم درخشان و با شکوه زندگی کنیم، اما در واقع بر مشکلات و دشواریهای زندگی سایه افکندهایم.