رباعی شمارهٔ ۳۲۹
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات احساسات عمیق خود را بیان می‌کند. او از دوری و جدایی از معشوقه‌اش صحبت می‌کند و می‌گوید که حتی اگر از وادی عشق دور شود، هنوز هم به عشق او وفادار است. او بر این باور است که عشقش به معشوقه‌اش فراتر از زیبایی ظاهری اوست و از اینکه در چه وضعیتی است، بی‌خبر است. در واقع، عشق برای او بیشتر از کلمات و گفته‌ها اهمیت دارد.
چون آمد شد بریدم از کوی تو مندانم نرهم ز گفت بد گوی تو من
هوش مصنوعی: وقتی که به خاطر تو از کوی تو دور شدم، میدانم که دیگر نمیتوانم از گفتار بد تو رها شوم.
بر خیره چر آنگ ه کنم سوی تو منبر عشق تو عاشقم نه بر روی تو من
هوش مصنوعی: چرا باید به سمت تو بیفتم وقتی که عشق من به تو به خاطر خود عشق است و نه به خاطر زیبایی ظاهریات؟