رباعی شمارهٔ ۳۳۱
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف احساسات عمیق انسانی و جستجوی حقیقت می‌پردازد. دلها به حالت نرمی و جانها به حالت خونی و پرحرارت درآمده‌اند. شاعر از حقیقتی فراتر از ظاهر می‌پرسد و به علم و خرد اشاره می‌کند که در مقابل دوری از حقیقت قرار دارند. او به نوعی ابراز می‌کند که از درک دو جهان (دنیا و مافوق آن) فراتر رفته و در جستجوی معنای عمیق‌تری است.
دلها همه آب گشت و جانها همه خونتا چیست حقیقت از پس پرده و چون
هوش مصنوعی: دلها به حالت لطیف و شفاف درآمده و جانها پر از احساس و شور شدهاند. حالا این سوال مطرح میشود که حقیقت چیست و واقعیت چه چیزی در پس پرده پنهان است.
ای بر علمت خرد رد و گردون دوناز تو دو جهان پر و تو از هر دو برون
هوش مصنوعی: ای سایهٔ علم تو، عقل و دانش از تو بهرهمندند و آسمان به خودی خود نسبت به تو فروتر است، زیرا دو جهان از تو پر شده و تو فراتر از هر دو هستی.