رباعی شمارهٔ ۳۳۲
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به ارزش و وزن گرانی و اهمیت "نوشتکین" اشاره می‌کند. او با کنایه می‌گوید که سنگینی و باری که از وجود او احساس می‌شود، در واقع برابر با هیچ است و نشان می‌دهد که در نظر حقیقت، وجود او چندان وزن و ارزشی ندارد. در نتیجه، این احساس سنگینی، بیشتر توهمی است تا واقعیت.
در جنب گرانی تو ای نوشتکینحقا که کم از نیست بود وزن زمین
هوش مصنوعی: در مقابل زیبایی و ارزش تو، واقعاً دنیا چیزی کمتر از هیچ است.
وین از همه طرفه‌تر که در چشم یقینتو هیچ نه و از تو گرانی چندین
هوش مصنوعی: این جمله نشان می‌دهد که در نگاه تو، حقیقتی وجود ندارد و به نظر میرسد که بار سنگینی از نگرانی یا انتظارات بر دوش تو است. به عبارت دیگر، تو در جستجوی واقعیتی هستی که شاید نتوانی آن را پیدا کنی و این وضعیت برایت دشوار است.