رباعی شمارهٔ ۳۳۷
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و اهمیت معشوق اشاره دارد. شاعر می‌گوید که اگر معشوق به او رنجی برساند، او آن را تحمل خواهد کرد و نمی‌خواهد که رنج به معشوق برسد. از طرفی، اشاره به کوتاهی قامت معشوق و خجالت او در شب دارد که نشان‌دهنده احساس زیبایی و آسیب‌پذیری است.
ای قامت سرو گشته کوتاه به تودر شب مرو ای شده خجل ماه به تو
هوش مصنوعی: ای قامت زیبای تو که مانند سرو دراز و کشیده بود، امشب یا در شبهای دیگر به خاطر تو کوتاه و کمارزش به نظر میرسد. ماه هم که به خاطر وجود تو شرمنده و خجل شده است.
گر رنج رسد مباد ناگاه به توآن رنج رسد به من پس آنگاه به تو
هوش مصنوعی: اگر رنج و درد به تو برسد، امیدوارم ناگهانی نباشد و اگر قرار است به تو آسیب برسد، من هم پیش از تو آسیب ببینم.