رباعی شمارهٔ ۳۳۸
هوش مصنوعی: این ابیات به زیبایی و تاثیرگذاری شخصی اشاره دارند که در دل سیاهی‌ها و دشمنی‌ها، نور و امید را به ارمغان می‌آورد. شاعر با استفاده از تصاویری چون برگ بید و ماه، به نمادهایی از زیبایی و روشنی اشاره دارد که از وجود آن شخص نشات می‌گیرد و بر اوضاع زمانه تاثیر مثبت می‌گذارد. در واقع، این ابیات نشان‌دهنده امیدواری و وفاداری به زیبایی‌ها در میان دشواری‌ها هستند.
آنی که عدو چو برگ بیدست از تودر حسن زمانه را نویدست از تو
هوش مصنوعی: زمانی که دشمن تو هم به نرمی برگ بید است، زیباییهای زمانه نویددهنده توست.
مه را به ضیا هنوز امیدست از تواین رسم سیه‌گری سپیدست از تو
هوش مصنوعی: ماه هنوز به روشنایی تو امیدوار است و این زیبایی و روشنی که دارد، از توست.