رباعی شمارهٔ ۳۳۹
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به توصیف تأثیر و نفوذ شخصی خاص می‌پردازد که بدون اینکه به کسی آسیب برساند، ارتباطات و آوازه‌اش در شهر گسترش یافته است. او همچنین بیان می‌کند که کسی بر دل او تسلط ندارد و در نهایت به این فکر می‌افتد که این فتنه و آشفتگی که به وجود آمده، تا چه زمانی ادامه خواهد داشت.
بی آنکه به کس رسید پیوند از توآوازه به شهر در پراکند از تو
هوش مصنوعی: بدون اینکه کسی به تو نزدیک شود، نام و آوازهات در شهر پخش شده و همه جا صحبت از توست.
کس بر دل تو نیست خداوند از توای فتنهٔ روزگار تا چند از تو
هوش مصنوعی: هیچکس جز خداوند بر دل تو تسلطی ندارد، ای آشوبگر روزگار. تا کی میخواهی بر دلها حاکم باشی؟