رباعی شمارهٔ ۳۴۰
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر احساس عمیق غم و اندوه شاعر به خاطر دوری یا فقدان معشوق است. شاعر می‌گوید که غم عشق او در دلش جای دارد و در سختی‌ها و مشکلات همواره با اوست. حتی اگر غم او به وجودش آتش بزند، همچنان نمی‌تواند از آن رهایی یابد و این غم همواره با اوست.
جز گرد دلم گشت نداند غم تودر بلعجبی هم به تو ماند غم تو
هوش مصنوعی: غمی که در دل دارم، تنها برای خودم ماند و هیچکس جز خودم از آن خبر ندارد. این غم به حدی عجیب و غیرقابل فهم است که حتی خودت هم نمیدانی چقدر درگیر آن هستم.
هر چند بر آتشم نشاند غم توغمناک شوم گرم نماند غم تو
هوش مصنوعی: با وجود اینکه غم تو مرا در آتش میسوزاند و ناراحت میشوم، اما این غم دائمی نخواهد بود و به زودی از بین خواهد رفت.