رباعی شمارهٔ ۳۴۵
هوش مصنوعی: این ابیات به زیبایی و جذابیت محبوبی اشاره دارد که زیبایی‌اش باعث حیرت و گمراهی دیگران شده است. شاعر به زلف و چهره محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید که وجود او مایه اعتبار و هنرش است. همچنین به قدرت و جذبه‌اش در دل‌ها اشاره می‌کند و در نهایت بیان می‌کند که او از این محبت و توجه بی‌خبر است.
ای زلف و رخ تو مایهٔ پیشهٔ تووی مطلع مه کنارهٔ ریشهٔ تو
هوش مصنوعی: ای زلف و روی تو، منبع زیبایی و هنر تو هستی؛ ای ماه، تو نقطهٔ آغاز و بخشی از وجود تویی.
وی کشته هزار شیر در بیشهٔ توتو بی‌خبر و جهان در اندیشهٔ تو
هوش مصنوعی: او در جنگل تو هزار شیر را کشته، اما تو بی‌خبر هستی و دنیا در فکر توست.