رباعی شمارهٔ ۳۴۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عقل می‌خواهد که در میان آلام و مشکلات به چیزی پایین‌تر از شرافت خود تن ندهد. همچنین او به دل می‌گوید که از ملال و ناامیدی خارج شده و خود را با زیبایی‌های زندگی آشتی دهد. شاعر به این نکته اشاره دارد که با چشم دل به زیبایی‌ها بنگرد و بی‌آنکه نیازی به سخن باشد، احساساتش را بیان کند.
ای عقل اگر چند شریفی دون شووی دل زدگی به گرد و خون در خون شو
هوش مصنوعی: ای عقل، اگرچه باید باوقار و با احترام باشی، اما گاهی لازم است که به خاطر عشق و احساسات، از مقام و منزلت خود کاسته و در اندوه و غم فرو بروی.
در پردهٔ آن نگار دیگرگون شوبا دیده درآی و بی زبان بیرون شو
هوش مصنوعی: در پس پرده، ای معشوق زیبا، به شکلی متفاوت ظاهر شو. با چشمانت به من بنگر و بدون کلام خود را نشان بده.