رباعی شمارهٔ ۳۵۱
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به زیبایی و فریبندگی یک دختر اشاره می‌کند و احساساتش را درباره‌اش بیان می‌کند. او از دلی که به خاطر این دختر دچار درد و از دست‌رفتن صبرش می‌شود، سخن می‌گوید و می‌پرسد که حالا که آن دل را از او برده‌اند، صبر و بردباری‌اش کجاست.
باز آن پسر چه زنخ خوش زن کوآن کودک زن فریب مردافکن کو
هوش مصنوعی: پسری با لبخندی جذاب و خوشایند در حال حاضر است؛ چه کسی میتواند آن کودک فریبا و دلبرانه را فراموش کند؟
گیرم دل مرده ریگم او برد و برفتآن صبر که بازماند آن از من کو
هوش مصنوعی: فرض کن که دل من مثل یک سنگ سرد و بیروح است و او آن را برده و رفته است. صبری که از من باقی مانده چه ارزشی دارد؟