رباعی شمارهٔ ۳۷۳
هوش مصنوعی: این شعر بیان می‌کند که انسان باید از خودبینی و غرور بیزار باشد، زیرا مشکلات و زیان‌های او در واقع ناشی از خود اوست. همچنین اشاره دارد که در میان زیبایی‌ها و میادین زندگی، خود انسان اصلی‌ترین عامل و وجود دارد و خوشبختی او نیز بستگی به خود او دارد. به طور کلی، به اهمیت خودآگاهی و مسئولیت نسبت به خود اشاره می‌کند.
بیزار شو از خود که زیان تو توییکم شو ز ستاره کاسمان تو تویی
هوش مصنوعی: از خودت به دور باش، چون آسیبها و مشکلاتت ناشی از خودت هستند. از دنیای بزرگ و پر زرق و برق فاصله بگیر، چون تمام آنچه که هستی و تجربه میکنی، خودت هستی.
پیدا دگران راست نهان تو توییخوش باش که در جمله جهان تو تویی
هوش مصنوعی: در این دنیا، دیگران به وضوح دیده میشوند، اما تو که در دل و ذهن پنهانی، باید خوشحال باشی که در واقع، خودت اصل و اساس همه چیز هستی.