رباعی شمارهٔ ۳۷۶
هوش مصنوعی: در این بیتها شاعر به زیبایی و نورانیت شخصی اشاره میکند و از او به عنوان ماهی روشن و یا مهرگونهای یاد میکند. او از این شخصیت میخواهد که از نیکیهایش بهرهبرداری کند و ابراز حیرت میکند که آیا میتوان نیکیای بالاتر از او یافت.
خود ماه بود چنین منور که تویییا مهر بود چنین سمنبر که تویی
هوش مصنوعی: شما مانند ماه هستید که نورش به روشنی میافزاید، یا شاید شما همانند خورشیدی هستید که در آسمان فعالیت و روشنایی دارد.
گفتی که برو نکوتری گیر از منالله الله ازین نکوتر که تویی
هوش مصنوعی: گفتی که برو و از من چیزی خوب بگیر، ولی هیچ چیز از این خوبتر از خود تو نیست.