رباعی شمارهٔ ۳۹۰
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به مقایسه حالات مختلف می‌پردازد. او از نکات عمیق فاضلان و سیرت زاهدان می‌گوید و اشاره می‌کند که خود در عذاب و سوختن است، در حالی که دیگری (شخصی که با او صحبت می‌کند) هنوز خام و نارس مانده است. در واقع، شاعر به عمق و پختگی خود در مقابل کم‌تجربگی و ناپختگی دیگران اشاره می‌کند.
از نکتهٔ فاضلان به اندام‌تریوز سیرت زاهدان نکونام‌تری
هوش مصنوعی: اندام تو زیباتر از نکتهسنجی افراد دانا و سیرت تو برتر از زهد و پارسایی کسانی است که نام نیک دارند.
از رود و سرود و می غم انجام‌تریمن سوختم و تو هر زمان خام‌تری
هوش مصنوعی: من از عشق و غم و شادیهایی که به سراغم آمدند سوختم و تو هنوز در بیخبری و خامی به سر میبری.