رباعی شمارهٔ ۴۰۸
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به شمع اشاره می‌کند و می‌گوید که به او نگفته است از نادانی جدا نشود. او به شمع توصیه می‌کند که نباید از منبع حیات خود که شهد است جدا شود، چرا که به این معنا خواهد بود که گرفتار غم و درد خواهد شد. در نهایت، او به حالتی از نافرمانی و سوختن اشاره می‌کند که شمع به آن دچار شده است.
ای شمع ترا نگفتم از نادانیاز شهد جدا مشو که اندر مانی
هوش مصنوعی: ای شمع، به خاطر نادانیات به من نگو که از شهد دور شو، چرا که اگر دور شوی، دیگر وجود نخواهی داشت.
تا لاجرم اکنون تو و بی فرمانیگریانی و سر بریده و سوزانی
هوش مصنوعی: بنابراین اکنون تو در شرایطی هستی که بیدستور و بیارادهای، در حال گریه و ناراحتی و آسیبپذیری هستی.