شمارهٔ ۲۶ - شکایت از روزگار
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساس خستگی و رنج آزادگان از ظلم و مصائب می‌پردازد. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که در برابر ظلم و درد، تعداد کمی از انسان‌ها مانند دل‌های آزاده وجود دارند که از جراحات ناشی از آن مصون مانده‌اند. او همچنین سوال می‌کند که تا کی می‌توان به امید روزهای بهتر زندگی کرد، زیرا همه افراد دارای صبر و استقامت به اندازه‌ی ایوب یا طول عمر نوح نیستند.
ضربت گردون دون آزادگان را خسته کردکو دل آزاده‌ای کز تیغ او مجروح نیست
هوش مصنوعی: ضربههای روزگار، افراد آزاد و بیقید را خسته کرده است. اما کسی که دل آزاده‌ای دارد، از این ضربات آسیب نمیبیند.
در عنا تا کی توان بودن به امید بهیهر کسی را صابری ایوب و عمر نوح نیست
هوش مصنوعی: تا کی می‌توان در رنج و سختی ماند و منتظر روزهای خوب بود؟ صبر ایوب و عمر نوح را هر کسی ندارد.